از بوف کور به عنوان یکی از بهترین رمانهای قرن بیستم یاد میشود. اثری که هم به سبک کارهای ادگار آلن پو خیالی و ترسناک است و هم تحت تاثیر هزار و یک شب قرار دارد و علاوه بر این، نیم نگاهی هم به مسائل فلسفی و هستیشناسانه دارد. رمان بوف کور اگرچه به فرانسوی و انگلیسی هم ترجمه شده، متاسفانه همچنان آن طور که باید مورد توجه مخاطبان دنیای غرب قرار نگرفته است. هدایت از پیروان جدی ژان پل سارتر بود. به همین دلیل میتوان تایید کرد که بوف کور به نوعی با الهام از تهوع سارتر نوشته شده است. در هر دو رمان، با راویای طرف هستیم که در دنیایی سرگیجهآور، خیالی و پرتکرار به سر میبرد و زاویه دید داستان به صورت پیوسته تغییر میکند.در ژانری که بوف کور نوشته شده است، با شاهکارهای زیادی همچون دفترهای مالده لائوریس بریگه از راینر ماریا ریلکه، نامیرا از آندره ژید، سقوط از آلبر کامو و خانواده پاسکال دوارته از کامیلو خوسه سلا طرف هستیم. این نوع داستانها، با بهرهمندی از نوعی سبک روایی که شبیه اعترافهای پشت سرهم میماند، به تدریج خواننده را وارد اعماق جهان تکاندهنده راوی میکنند. این داستانها معمولا با یک شوک به پایان میرسند. برای مثال در رمان سلا، مرد به یک باره تصمیم میگیرد مادرش را به قتل برساند.بوف کور با یک ابراز احساسات قوی و آرام شروع میشود:در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد.این دردها را نمیشود بکسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیشآمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی میکنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخرآمیز تلقی بکنند – زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برای

                 قرعه ی فال به نام من بیچاره زدند!

ابزارهای شناخت، شناخت را برای ما میسر
می کند.شناخت به مـا جهان بینی می دهد.
جهان بینی، ایدئولوژی یعنی بایدها و نبایدها
را معلـوم می کند؛ این جاست که پای عمل
به میان می آید.

بنیاد نوبل، قلم کنزابورو اوئه را اینگونه توصیف میکند: «کسی که با نیرویی شعرگونه جهانی را خلق میکند که در آن زندگی و افسانه درهم میآمیزد تا تصویری تحیرآمیز از مخمصههای انسان معاصر بیافریند». تمام این خصیصههای جهان داستانی اوئه را میتوان در «گریه آرام» یافت. این رمان وقایع سه دوره زمانی در روستای اوکوبو واقع در شیکوکوی ژاپن را بازگو میکند.عمده روایت داستان به ماجرای دو برادر میپردازد که از هر جهت قطبهای مخالف یکدیگرند. یکی مطیع و رام و دیگری سرکش و هنجارشکن. همچنان که اوئه خود را آنارشیستی میداند که به دموکراسی عشق میورزد، میتوان میتسوبورو، استاد ادبیات و تاکاشی، برادر کوچکتر او را تبلور این دو دیدگاه در وجود نویسنده دانست. میتسوبورو زندگی روزمره و غمگینی دارد که فرزندی بیمار و همسری الکلی بر تلخی زندگیاش افزوده است. در طرف مقابل تاکاشی سر در باد دارد و مدام در حال تمرد و مبارزه با وضع موجود است.او در کشورش در جنبشهای دانشجویی خشونتآمیز حضوری فعال داشته است و سپس راهی آمریکا میشود و در گروه نمایشی دورهگرد نقش ایفا میکند. او مجددا به ژاپن برمیگردد و سرآغاز شورشهای دیگری در روستای اجدادیشان میشود. تاکاشی برای هدایت این شورش از برادر کوچکتر پدر پدربزرگشان که در سال ۱۸۶۰ شورش دهقانان علیه افزایش مالیات را هدایت کرده است الهام میگیرد. عنوان اصلی داستان «بازی فوتبال و اولین سال مانن» است که به دو ماجرای کلیدی قصه اشاره دارد. بازی فوتبال بیانگر خیزش روستاییان ژاپنی علیه مالک کرهای سوپرمارکت روستاست. این شورش توسط جوانان روستایی هدایت میشود که در پوشش بازی فوتبال مشغول تمرینات رزمی و نظامی هستند. قسمت دوم عنوان داستان، مانن، دورهای از تاریخ ژاپن است که در س